Dit schilderij van "De Heilige Drievuldigheid" is in privaat bezit. Het schilderij is op een houten paneel en in zeer vervuilde en gedegradeerde toestand.
Het houten paneel vertoont veel invlieggaten van houtborende insecten en van de kader waren ornamenten verdwenen. OP het schilderij is geen signatuur te vinden maar werden opzoekingen gedaan naar de echtheid van het schilderij. De infrarood camera liet geen ondertekening zien wat betekend dat de schilder een grote vaardigheid bezat.
XRF analyse bewees dat de gebruikte pigmenten oud waren. Uit de analyse resultaten kon besloten worden dat het schilderij moet dateren uit half zeventiende eeuw.
Er waren veel overschilderingen en lacunes die waren opgevuld met niet gangbare producten. Deze werden verwijderd en volgens de gangbare regels hersteld. Na de restauratie kwamen de kleuren opnieuw in hun originele toestand naar boven. Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit schilderij van een Spaanse rechter is in privé bezit.
Dit schilderij zat oorspronkelijk in een rechthoekige kader met uitgewerkte ovale hoeken. Het was niet mogelijk om een ovale passe-partout te gebruiken omdat er dan picturale delen zouden verstopt worden. Na afname van de vergeelde vernis werd de rechter en de onrustige achtergrond geretoucheerd.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit schilderij is in privé bezit en is vroeger uit India meegebracht.
Het schilderij was geschilderd op bedenkelijk doek, sterk vervuild en vol deformaties. Het doek werd gereinigd en vervolgens een misrt-lining uitgevoerd. Als bescherming werd een eindvernis aangebracht.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit schilderij is in privé bezit.
Dit stilleven had een sterk vervuilde picturale laag en vergeelde vernislaag.
Doordat het spieraam geen verhoging had aan de voorkant waren er scherpe aftekeningen aan de zijranden van het schilderij. Het canvasdoek vertoonde ook zwakke gebieden, daarom werd besloten een mist-lining uit te voeren zodat wij ook de deformaties maximaal konden wegwerken.
We begonnen echter eerst met het verwijderen van de vervuiling en vernisafname. Als slot werd een eindvernis aangebracht.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit schilderij is in privé bezit.
Het komt oorspronkelijk uit een plafondschildering waar dit tafereel met rechters is uitgesneden. Aan de achterkant van het doek zijn nog duidelijk de sporen van lijm te vinden. Het oppervlak was zeer vervuild en het doek bevatte enkele scheuren. De scheuren waren hersteld met dikke leren lappen die zorgden voor een aftekening op de picturale laag.
Het gaat hier waarschijnlijk over een oleografie.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Oekraîense vluchtelingen bedanken Antwerpen met verguld paasei.
Een paasei met binnenin een boodschap van hoop. Met dit zelfgemaakte kunstwerk, naar aloude Oekraîense traditie, willen Oekraïense vluchtelingen de stad en burgemeester Bart De Wever bedanken.

Dit was een initiatief van de Antwerpse Academie voor Schone Kunsten, afdeling schilderkunst.
Vzw Restauratieatelier Antwerpen verleende haar medewerking voor het maken van het ei en de vergulding. De Oekraîense studenten zorgden voor de geschilderde motieven.

Klik hier om het artikel in de Gazet Van Atwerpen te lezen

Klik op een foto en vervolgens in de foto op de linker of rechter pijl. Om terug te keren klik op X.

Enkele beelden bij het maken van het paasei.

Het schilderij "De drie Wijzen" is eigendom van Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuwkerk in Antwerpen. De restauratie was een opdracht voor de afdeling "restauratie-polychromie van de academie in Antwerpen.
Het schilderij werd jaren gestockeerd in een donkere kelder op een koude stenen vloer, tegen een vochtige buitenmuur. Er was een zeer zware schimmelinfectie aan de voor- en achterzijde. De picturale laag was zwaar beschadigd en zeer moeilijk leesbaar. Er was een algehele chancis maar er was ook enorm veel oppervlaktevuil en vele lagen verdonkerde vernis aanwezig.
Dankzij ons kunsthistorisch onderzoek konden wij het schilderij toewijzen aan Johann Hulsman geschilderd in 1646.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit schilderij is eigendom van het gemeentehuis in Schelle.
De restauratie was een opdracht voor de afdeling "restauratie-polychromie van de Koninklijke Academie in Antwerpen en werd door Rudi van Erck van onze VZW uitgevoerd.
Schilderij en lijst werden geretoucheerd. De picturale laag was sterk vervuild en het linker ondergedeelte van het schilderij vertoonde vochtschade met als gevolg schimmelvorming. Het doek was slecht opgespannen en de vervormingen moesten weggehaald worden.
Op de vergulding van de lijst zat geïncrusteerd stof en op verschillende plaatsen was de grondlaag en plaaster losgekomen.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit schilderij zou afkomstig zijn van het kasteel van Burggraaf du Parc.
De restauratie was een opdracht voor de afdeling "restauratie-polychromie van de Koninklijke Academie in Antwerpen en werd door Rudi van Erck van onze VZW uitgevoerd.
De picturale laag was voorzien van een sterk vergeelde vernislaag. Aan de onderkant van het doek, voornamelijk links, was de verf op talrijke plaatsen losgekomen van de drager. Op enkele plaatsen waren kleine stukjes grondering losgekomen van het doek. Het canvasdoek hing slap en was licht gedeformeerd.
De houten lijst is zwart geschilderd, op verschillende plaatsen waren plaasteren versieringen verdwenen. De achterkant van de lijst vertoont gaatjes van houtborende insecten.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit is een van de Mirakel schilderijen uit de Basiliek van Halle.
Gedurende ongeveer 25 jaar werden de 21 Mirakel schilderijen gerestaureerd door verschillende restauratoren. De laatste 6 werden door Veerle Vanderspikken van onze VZW gerestaureerd. Het schilderij was in zeer slechte staat en de rechter onderhoek was verdwenen en overplakt met een stuk papier wat beschilderd was.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

In augustus 2024 hebben wij met de VZW Restauratieatelier Antwerpen de laatste twee schilderijen afgeleverd in de Basiliek van Halle.
Voor deze gelegenheid werd de pers aangesproken en verscheen er een artikel in het Nieuwsblad.
U kan dit artikel lezen met volgende link: Klik hier om te lezen

Dit is een havenzicht, gesigneerd V. D. Poel.
Op de picturale laag was een vergeelde vernis. De randen van het doek waren volledig gedegradeerd. Het doek was zeer dun en had weinig mechanische sterkte, daarom werd besloten een Mist-Lining uit te voeren. De deformaties in het doek werden eerst weggewerkt. In de luchtpartijen waren craquelures en begon de verf los te komen.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit schilderij "Veemarkt met Sint-Pauluskerk" is geschilderd door L.Walter.
Het schilderij en de lijst zijn sterk vervuild en verdonkerd door het aanwezige oppervlaktevuil en de oude vernislaag. Bij onderzoek onder uv-licht is te zien dat er geen enkele eerdere restauratie heeft plaatsgevonden.
De lijst was ook sterk vervuild, voornamelijk de binnenlijst met velouren bekleding. De drager was in goede staat en er was geen gedoeking nodig.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Van dit schilderij "Studerende paters" is de kunstenaar niet bekend.
Er was veel vuil op de picturale laag en er was ook een vergeelde vernis. Er was een scheurtje in het doek. De linnen drager is licht geweven en broos, er waren ook enkele deformaties in het doek.
Wegens de zwakke mechanische sterkte van het doek werd een doublering met Mist-Lining toegepast.
Het doek was opgespannen op een spanraam, dit werd vervangen door een spieraam.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Deze blauwe bloem is een werk van Jacobs Bernard.
Het is een schilderij in acrylverf op linnen doek. Op de picturale laag was een sterke vervuiling. De drager is een dun geweven doek dat geïmpregneerd is, wat maakt dat het doek zeer broos is. De picturale laag is ook zeer broos wat tot gevolg heeft dat de minste mechanisch uitgeoefende kracht de kans op scheurtjes vergroot. Er waren dan ook een aantal barstjes in de picturale laag en enkele fijne barstjes in de drager. Er werd gekozen om een Mist-Lining toe te passen om voornamelijk de krachten op het linnen doek gedeeltelijk over te dragen op de bedoeking.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit is een paneeltje van de Vlaamse School. Het is erg verdonkerd binnengebracht omdat de zwarte delen met Bitumen geschilderd zijn. Bitumen is de minst vluchtige fractie bij de destillatie van aardolie. Bitumen werd gebruikt om verf smeuïg te maken en een warmbruine kleur te geven. Het droogt nooit helemaal en blijft chemisch actief. Daardoor beschadigt het langzaam maar zeker schilderijen waarin het verwerkt is. Vooral schilderijen uit de 18de en 19de eeuw, toen bitumen een populair pigment was, hebben hiervan te lijden. Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit portret van een staande dominicaan, rector van de zwartzusters te Antwerpen, werd na sluiting van hun klooster eigendom van het Bisdom Antwerpen, deze gaf het in bruikleen aan de kerkfabriek Heilige Paulus, de Kerk van het klooster van de predikheren of dominicanen. Het portret was zwaar beschimmeld en de vernis was erg vergeeld. De schimmel werd aangepakt en de vernisafname leek een witwasoperatie. Dankzij de vermelding Peint par J.B.Montmorency A° 1738 op de bedoeking kennen we de naam van de schilder en door de datering ook de naam en de levensloop van de geportretteerde rector: pater Josephus Franciscus van Peteghem o.p. (1698-28/3/1766), rector van 5/5/1731 tot aan zijn dood op 28/3/1766. Jan Baptist Montmorency, werkte 3 jaar in het Atelier van Hyacinthe Rigaud te Parijs, waar hij de kledij en harnassen schilderde op de portretten. Terug in Vlaanderen schilderde hij oa.het statieportret van Keizer Karel VI en Graaf van Vlaanderen.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit portret van een zittende dominicaan, rector van het zwartzusterklooster te Antwerpen, werd na sluiting van hun klooster eigendom van het Bisdom Antwerpen, deze gaf het in bruikleen aan de kerkfabriek Heilige Paulus, de Kerk van het klooster van de predikheren of dominicanen. Bij de oude papbedoeking van het portret werden scheuren over elkaar gekleefd. Deze plooien in de bedoeking moesten verwijderd worden, de oude bedoeking werd verwijderd en de nieuwe bedoeking werd met de mist-lining techniek aangebracht. Tijdens de vernisafname werd de signatuur en datering ontdekt naast de rechterschouder N. Delin F, 1778. De geportretteerde is Franciscus Melchior Taeymans o.p. (1725-1797). Hij is één van de paters die door de Fransen op 19 december 1796 uit het klooster van de predikheren werd verdreven. Hij was rector van de zwartzusters van 28/3/1766 tot aan zijn dood 22/6/1797. De schilder Nicolas Joseph Delin (Doornik 15/1/1741-Antwerpen 26/2/1803) maakte ook portretten van de burgerij van Vlaanderen en Holland, verschillende zijn nu in bezit van veelal Nederlandse Musea.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Dit schilderij, geschilderd door G.J. Wallaert was door de brand en de bluswerken zwaar beschadigd. Zowel op het schilderij als op de lijst waren er brandblazen aanwezig. De lijst was zo zwaar beschadigd dat deze niet meer te redden was. Het karton waarop het schilderij geschilderd was, was zeer zwaar gedeformeerd. Het schilderij werd gereinigd en gemaroufleerd.
Links vóór restauratie, rechts na restauratie.

Visite à l'Atelier is een schilderij van Henri Luyten.
Op de picturale laag zit een sterk vergeelde vernis. Het canvasdoek is zeer dun en vertoont enkele scheuren. Er zijn ook deformaties in het doek. Verder zijn er een aantal overschilderingen waar te nemen. Aan de achterkant van het doek zijn enkele stoplappen aangebracht. Het doek zelf is mechanisch verzwakt en kan in deze toestand niet opgespannen worden. De lijst is verguld maar erg vervuild. Er is blijkbaar een gekleurde vernis op aangebracht die erg vervuild en verkleurd is. Aan de hoeken zijn stukken ornament verdwenen. De lijst vertoont op verschillende plaatsen barsten en de verstekken staan ook een beetje open.
De restauratiewerken werden uitgevoerd door Rudi van Erck in het atelier Restauratie en Polychromie van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen .

Dit is een boszicht geschilderd in de zeventiende eeuw door Jan Lagoor.
Het olieverfschilderij heeft een vervuilde en vergeelde vernislaag. Verder zijn er veel overschilderingen en enkele slecht opgevulde lacunes aanwezig. Het canvasdoek bevat aan de achterzijde enkele kleine stoplappen, maar het canvas is nog stevig genoeg. De spanranden van de doublering zijn volledig gedegradeerd en houden het schilderij niet stevig genoeg op het spieraam. Het doek is aan het spieraam bevestigd met een oud type bloknagel. Het spieraam vertoont ook slijtage maar kan hersteld worden. Het werd in het verleden ook gedoubleerd maar de doublering is nog in goede staat. (papbedoeking)
De restauratie werd ook uitgevoerd in het atelier van de academie Antwerpen.

Na wat opzoekwerk werd gevonden dat het schilderij van Nicol Schattenstein is.
Dit was een Russisch schilder geboren 1877 in Poniemon. (nu Litouwen) Hij stierf in 1954 in Port Chester New York. Hij maakt deel uit van de periode der impressionisten.
De picturale laag was in zeer slechte toestand, er waren zeer veel kleine lacunes waar verf en grondlaag zijn losgekomen. De oorzaak hiervan was waterschade en een te agressieve reiniging in het verleden.
Het canvasdoek was nog in behoorlijke staat maar moest wel gevlakt en opnieuw worden opgespannen